Sessiz Senfoni

Ellerin vardi, sicak ve masum.
Ellerin, hayal gibi, dus gibi...
O zaman talihime yardi ellerin.
Beyaz bir gecede, iki kus gibi,
Omzuma nasil da konardi ellerin?..

Hangi ruzgarlarda simdi kimbilir?
O degirmen alti, o zumrut koru,
Ilk dortlu yoncayi buldugumuz yer,
Ya o capkin capkin kestanecikler!...
Hani bir yerleri cimdiklenir hafifce,
Kanardi ellerin!
Mendilimi sarardim ustune,
Avcumda sahici bir hasta gibi
Incecik incecik yanardi ellerin!

Bazan kizar hircinlasirdi birden;
Ruhumu kaldirir, kaldirir boslukta,
Oysa bilmez miyim atamazdi!
Geceler sonsuzdu, geceler derin;
Bir seyler dusunur anlatamazdi
Kahrindan kaskati donardi ellerin!

Insan, soyununca hissediyor,
Gittikce katilastigini yerin!..
Tanidik bir film geciyordu gozlerimden,
Gel gor ki, en guzel yerinde,
Ansizin kopardi ellerin!

Sonra, dort yabanci el,
Dort yorgun omuz,
Mezat kapisinda bir kusluk vakti,
Cekince ipini mesafelerin;
Ayak uclarima yigildi sonsuz!.. 
Bir tunel gerindi sefil, kapkara!
Bir yokluk hickira hickira guldu!
Buyudu goz cukurlari kirik heykellerin!
Boyle bilmedigim uzak yollara,
Beni birakmasa ne vardi ellerin!

Romanimiz, ne kadar guzel baslamisti,
Ve iste boyle sonu!..
Simdi, isiklar sig,
Golgeler derin...
Mor sarmasiklarla ortuk balkonu,
Kafur kokusundan, od agacindan,
Dort arsin geceye sardi ellerin...

                     B. S. Erdogan