CAG BASINDA bir gorunmez duvar indi bilmeden astigimiz cizgiye oncesi dumanlar icinde bir efsane simdi avucumuza soguk carpan duvarin ardinda gordugumuz degil miydi dun yurudugumuz cayir simdi bir yesil pan eski ormanlara kacmadadir bize dogru kosan tunc yuzlu kahramanalar yansiyinca gorunmeyen duvardan gunbatisinda guneslenir batar yuce daglardan tunc yuzlu kahramanlar daha dun biz degil miydik onlar ve duaya baslarken son umutla biz yikilir tapinaklar ardarda donerler daglarina tanrilar kirilir dualar duvarda cekilen sular gibi cekilmis saydam duvar ardina dun bir corak dunya kalmis bize boslukta bir gun korkuyla donduk duvardan bir umutla baktik yarina yarin yaratilmamisti yarin kaldirdik basmizi kapanan goge izi yok tanrilarin ne yaratmak gelir elimizden ne olmek gelir gonlumuzden icimizde bir urkuntu bir yalnizlik sulardan ve cayirdan son kalan kadinlarimiza sarildik tekerlegi donuyordu caglarin yaklasiyordu bize dogru bir yaratilmamis yarin ne olmek gelir gonlumUzden ne yaratmak gelir elimizden bulent ecevit (1950 - bulent ecevit)