KOCABEBEK bu demir divrigi daglarindan ben soktum ulan ben soktum bu namlu divrigi demirinden ben doktum ulan ben doktum bu ak bileklerde bu kara kelepce ben dovdum ulan ben dovdum ben dovdum ateslerde bu kelepceyi bu bicimi bu demire ben verdim simdi kaysi cicekleri tozutur gecer simdi sarap duser kizgin baglara simdi sevdigimi alir giderler guz oturur gozlerime daglar uy varalim diyelim ki heeeey diyelim nakiscana duralim korolarla diyelim heeeeey diyelim heeeeey yikilir bu duzmeceler yikilir kopruler kurulur aydinliklara gelir birgun kasla goz arasinda en gizli tomurcuklarin ucunda gelir ekmeksiz evin yalnizliginda kinasiz parmaklarin bakislarinda uykusuz gecelerin ardinda gelir halaylarla cikalim korolarla duralim heeeeey diyelim heeeeey bu namlu divrigi daglarindan bu candarma benim kapibir komsum bu turku benim turkum cogalir kanayarak kelepcemin karasinda bir ak guvercin ustam kessin ellerimi benim cocuk ellerimi daglar uy uy daglar Hasan HUSEYiN (Kavel)