kimlik sonnet'si

ben aynada buyudum, aynalar ise bende:
acilari gezerken, sozlerimizle ikiz:
birlikte oldugumuz, ah, o urkunc bedende
bakarken kendimize, sevisen gunlerimiz
birer birer gorunup dibe coker...ah, kisir
bir yolculuk bizimki... hani durak, yol nerde?
hangimiz otekine giz oluruz ya da sir?
ayna tende dagilir, ten aynada yiter de
firtina saatlerde asklardaki ince kum
ustume yigilirken, aksamlari kederle
-ve sanki sevisirmis gibi ikindilerle,
o dokulup duserse kirilan ben olurum...

kimligim oldu benim, coktan gectim adimdan,
ah, baska bir sey degilim aynalarimdan...

hilmi yavuz