Ben
      senden once olmek isterim.
      Gidenin arkasindan gelen
      gideni bulacak mi zannediyorsun?
      Ben zannetmiyorum bunu.
      Iyisi mi,beni yaktirirsin,
      odanda ocagin ustune korsun
                icinde bir kavanozun.
      Kavanoz camdan olsun,
      seffaf, beyaz camdan olsun
                  ki icinde beni gorebilesin
      Fedakarligimi anliyorsun :
      vazgectim toprak olmaktan,
      vazgectim cicek olmaktan
                   senin yaninda kalabilmek icin.
      Ve toz oluyorum
      yasiyorum yaninda senin.
      Sonra, sende olunce
      kavanozuma gelirsin.
      Ve orada beraber yasariz
      kulumun icinde kulun
      ta ki bir savruk gelin
      yahut vefasiz bir torun
      bizi ordan atana kadar...
      Ama biz
      o zamana kadar
      o kadar
      karisacagiz
      ki birbirimize,
      atildigimiz coplukte bile zerrelerimiz
                              yan yana dusecek.
      Topraga beraber dalacagiz.
      Ve bir gun yabani bir cicek
      bu toprak parcasindan nemlenip filizlenirse
      sapinda muhakkak
      iki cicek acacak :
                  biri sen
                  biri de ben.
      Ben
      daha olumu dusunmuyorum.
      Ben daha bir cocuk doguracagim
      Hayat tasiyor icimden.
      Kayniyor kanim.
      Yasayacagim, ama cok, pek cok,
      ama sen de beraber.
      Ama olum de korkutmuyor beni.
      Yalniz pek sevimsiz buluyorum
                       bizim cenaze seklini.
      Ben olunceye kadar da
      Bu duzelir herhalde.
      Hapisten cikmak ihtimalin var mi bugunlerde?
      Icimden bir sey :
                belki diyor.
                                       18 Subat 1945
                                       Piraye Nazim Hikmet