SUBAT AYINDA ANKARA'DA YAZILAN BIR SIIR
 
        Bu yil erken bastirdi kis!
        Yagmur yagiyor, yagmur yagdikca seviyorum seni.
        kar yagiyor, kar yagdikca seviyorum seni.
        karaya vurdukca, sular dondukca
        usudukce, birseyler yitirdikce, umudum kirildikca
        cikmaza girdikce yasam, yuregim sIkIstIkca,
        sen degistikce daha cok seviyorum seni.
 
        Donmus suda celik tadi var
        agzimda eski tutun ve buruk cay tadi
        her sabah yaya geciyorum butun Ankara'yi
        komur ve kukurt kokulari arasinda
        her aksam yaya geciyorum butun Ankara'yi
        okuyarak bildirilerini direnen ogrencilerin
        bakarak yirtik afislere, sarkici resimlerine,
        nereye gitsem icimde bir geckalmislik duygusu
        bu yuzden bir saat erken gidiyorum gidecegim yere
        ne zaman, nerede ve nasil bilmiyorum, ama birden
        yasamin korkunc bir hizla degistigini dusunuyorum
        ve ikimizin ayni kisiler olmayacagimizi yarin.
 
        Bu yil erken bastiran kisi yasiyoruz
        Sanki olumlu kahramanlariyiz kotu bir romanin
        yeni bir dilin sozdizimine calisiyoruz
        gokyuzunu verip yuzunu aliyorum
        goruntunu verip acilari siliyorum
        yuzunu koyuyorum umutsuzlugun yerine
 
        Usumda sesinin ve govdenin
        usumda sesinin ve govdenin gorkemli atlasi
 
                              Ozdemir INCE