SEVDIK INSANI HALK HALK

Gozlerin en eski sabah belki
belki o uzak deniz...
ilk tarihe dikip tac beyti
yuruduk kac isik yili seninle biz.
Bazen muhur bastik yildizlara -dikey kosarak-
bazen cekti ilgimizi dip sulardaki giz
ATLANTIS.
Daglar taslar taniktir, gokyuzu tanik
bir unledik mi sekiz oktavi kirardi marsimiz
uzanirdi sonsuza
ama
bazen agit olduk kendimize
sessiz.

Sevdik insani HALK HALK -beyaz, kara, kizil, sari-
sevdik insan icin olani.
Topraga saban, mermere can
cizgiye harf, cizgiye sayi kimligi kazandiran
insani sevdik.
Sevdik:
-Sizindir kara, hava, deniz
sizedir bu tasitlar
ozgurce geziniz.
-Ben geceyi gun eylerim
buyrun elektriginiz.
-"Olmaya, devlet cihanda..."
rontgen, lazer, x
asilar, ilaclar elinizin altinda.
-Ve siz konusun diyedir telefon
dunyanin obur yakasiyla
bakin ne rahat sigdi, tum dunya
odaniza, televizyonla. -
diyen insani ve nice dahalari
nice dehalari sevdik.
Sevdik askla -kutsadik tapmadan da ote.
Ama
sevmedik sevmedik asla savaslari silahlari.

Simdi sen boynun bukup, soru oluyorsun ya
tartismaya kapali konularda
yoktur sorularin onemi;
suyu sahraya, gunesi zindanlara sorma.

Sorma kula kul olmak hangi kitapta.
Evrensel erdemi bicimlerken kalem
ilmi zulme, zulmu ilme sorma.

Sen Diyojen degilsin, birak elindeki feneri
sorma
yozluga, yolsuzluga, yobazliga bu vize nerden
umudu sor bana
yeniden.

Gozlerin en eski sabah belki
belki o uzak deniz...
Biz yorulmak bilmeyiz
bilmeyiz yorulmak biz
yine INSAN'a
yeni INSAN'a
gideriz.

Turkan Ildeniz