NEDEN SONRA Bir gun demek ne kadar hazin Anilarla dolu gecen yillara!... Bakip da ardinda kalan yollara; Geri donememek tek bir an icin! Buyuttugun artik umutlar degil, Simdi tek gercek var; caresizligin. Bak! Fircan kirilmis, bombos tuvalin Ne biraz renk kalmis, ne de bir sekil Silinmis o portre, goremezsin ki! Daha yakindan bak dilersen, egil; Hani o maviler? Hani o sekil? Ucup gitmis mi ne? Hani o sevgi? Nerde o dostluklar? Guzel yalanlar? Bu kalp neden degil eskisi gibi? Bir baska dunyada bulursun belki, Gecer de aradan nice zamanlar... O yer umutlarin sondugu yerdir, O yerde zavalli butun insanlar! Sairler, bilginler ve kahramanlar O yerden huzunle gectiler bir bir Arindilar sahte, yalan ne varsa Sonunda denize ulastnehir; Ne bir beste kaldi, artik ne siir! Bitti aldanislar, bitti her tasa... Nice sevenleri aldi o deniz; Yine uygulandi en eski yasa; Uzak bir sevgilden her ne kalmissa; Unutuldu. Ve duruldu kalbimiz. Yillar gecti... Neden sonra anladik: Yuce olan, bagislayan tek biziz! Her kadehte kalan tortu sevgimiz, Her yerde o gunes, hep o aydinlik... UMIT YASAR