FAZIL HUSNU DAGLARCA (1914- )

Istanbul'da dogdu. Harp Okulu'nu bitirdi. On bes yil gorev yaptiktan sonra
ordudan ayrildi. Basin-Yayin ve Turizm Genel Mudurlugu'nde calisti, sonra
Calisma Bakanligi'nda is mufettisligi yaparak emekli oldu. Istanbul'da 
Aksaray'da ``Kitap'' adli bir yayinevi acti (1959-1969). Yasamini Kadikoy'de
surduruyor.

Daglarca'nin yetmisten fazla siir kitabina imzasini attigi bilinmektedir.
Bunlardan baslicalari:
Havaya Cizilen Dunya (1935), Cocuk ve Allah (1940), Daha (1943), Cakir'in 
Destani (1945), Toprak Ana (1950), Ac Yazi (1951), A^su^ (1955),
Turk Olmak (1963), Haydi (1968), Horoz (1977), Notron Bombasi (1981),
Uzaklara Giyinmek (1990), Dildeki Bilgisayar (1992).

``Daglarca, kendisinin konularina gore, 'ayri yaklasimlar','bagimsizlik
savasi','toplum','Karsi duvar dergileri','yeryuzu','uzay','cocuklarda'
diye yedi bolume ayirdigi yapitlarinda, sunlari dile getirir: Cocuk
duygularindan, cevresinden baslayarak evrene ve Tanri'ya kadar uzanan
duyarlik, toplumsal boyutlu duygu ve dusunceler, somurgenlige karsi yeryuzu
yurttasligi, destansi soyleyisli ulusal duyarlik ve ovunc, cocuklarla 
ilgili temalar... Butun bu yeni bakis, arayis ve deyislerle; degisik
duyarligi ve ictenligiyle adini 'Yirminci Yuzyil Turk Edebiyati Tarihi'nin
doruguna yazdiracak olan Daglarca, ozgun ve olumsuz bir sair olarak 
yasayacaktir.'' (Mahir Unlu / Omer Ozcan, 1990)


Ahmet Necdet,
Modern Turk Siiri
Yonelimler, Tanikliklar, Ornekler
Broy Yayinevi, Ekim 1993.