TURKULER DOLUSU Kirazin derisinin altinda kiraz Narin icinde nar Benim yuregimde boylu boyunca Memleketim var Canima cigerime dek islemis Canima cigerime Sapina kadar. Elma dalindan uzaga dusmez Ne yana gitsem nafile. Memleketin hali gozumden gitmez Binbir yerimden baglanmisim Bundan otesine aklim ermez. Yerliyim yerli olmasina ilmik ilmik, damar damar Yerliyim. Bir dilim Trabzon peyniri Bir avuc tiftik Bir cimdik cavdar Bir tutam sile bezi gibi Disimden tirnagima kadar Ressamim. Yurdumun tasindan topragindan surup gelir nakislarim Tasima topragima toz konduranin Alnini karislarim. Sairim sair olmasina Canim kurban siirin gercegine hasina icerisine insan kokusu sinmis misralara vurgunum Bicak gibi kemige dayansin yeter Egri bugru, ko"r topal kabulum Sairim Zifiri karanlikta gelse siirin hasi Ayak seslerinden tanirim Ne zaman bir koy turkusu duysam Sairligimden utanirim Sairim Siirin gercegini koy turkulerimizde bulmusum Turkulerle yunmus yikanmis dilim Onlarla aglamis, onlarla gulmusum. Hey hey, yine de hey hey Salinsin turkuler bir uctan bir uca Evelallah hepsinde varim Onlar kadar sahici Onlar kadar gercek insancasina, erkekcesine "Bana bir bardak su" dercesine Bir turku soylemeden gidersem yanarim. Ah bu turkuler Turkulerimiz Ana su"du" gibi candan Ana su"du" gibi temiz Turkulerde tuter dag dag, yayla yayla Koyumuz, koylumuz, memleketimiz. Ah bu turkuler, Koy turkuleri Dilimizin tuzu biberi Memleket ahvalini onlardan sor Kitaplarda degil, turkulerde ara Yemen'i Oleni, kalani, gidip gelmeyeni... Ben turkulerden aldim haberi. Ah bu turkuler, koy turkuleri Mis gibi insan kokar, mis gibi toprak Hilesiz hurdasiz, cirilciplak Disisi disi, erkegi erkek Kasi kas, gozu goz, yarasi yara Bicagi bicak. Ah bu turkuler, koy turkuleri Karanlik kuyularda acilmis cicekler gibi Kiminin reyhasindan gecilmez Kimi zehir, kimi zemberek gibi. Ah bu turkuler, koy turkuleri Olgun bir karpuz gibi yarilir icim Kan damlar ucundan, murekkep degil iste soz, iste ses, iste bicim: "Uzun kavak gIcIm gIcIm gIcIlar" iliklerine kadar islemis sIzI Artik iflah olmaz kavak agaci Bu turkunun yureginde sanci var. Ah bu turkuler, koy turkuleri Ne duzeni belli, ne yazani Altlarinda imza yok ama iclerinde yurek var Cennet misali sevisen Cehennemler gibi dovusen Bir cocuk gibi gulup Magaralar gibi inleyen Nasil unutur nasil Omrunde bir kez olsun Halk turkusu dinleyen... Bedri Rahmi Eyuboglu