YORGUN GÜLLERBütün yorgun güllere Üşenmeyip topluyorum ortalığı. Öyle köşe bucak değil. Ne heves, ne düs kırıklığı: Geceden bırakıp yattıklarım. Sabahla buluyorum kendimi. Düşler öğlene dek gitmiyor. Yanındayım. Mutluyum. Yalnızım. Susman yoruyor beni. Konuşman çamaşır serili bir bahçe, yazın toplanmadan bırakılmış bir hali gibi nemli ve ağır. "Herşeye varım" diye bağırmak geçiyor içimden. Oysa bağırsam, yorgun güllerin solmaya yüz tuttuğu bu gecede, her heves bir düş kırıklığı. Kaan Özbayrak