|
TANITIM
(İLHAN SELÇUK'UN YAZISINDAN ALINTIYLA...) HAZIR OL!... TÜRKÜMÜZÜ YİNE SÖYLEMEYE!... (*) Yazacak ne çok şey var!... Olaylar hızlandıkça hızlandı.. Ancak ben bugün sırada bekleyen konuları bir yana bıraktım. Çünkü aylık yazın ve düşün dergisi İnsan'da okuduğum şair Metin demirtaş'ın yaşam öyküsü beni etkiledi. Demirtaş'ın "Otobiyografi"sini okurken altını çizdiğim satırları sizlerle paylaşmak istiyorum. Yaşam öyküsü yıllara göre gelişigüzel serpilmiş, savrulmuş, vurgulanmış; işte birkaç tutam yaşantı... "1938 Mart. Antalya'nın Elmalı ilçesi Akçay bucağında doğdum. 1955. Antalya Sanat Enstitüsü torna-tesviye bölümünden mezun oldum. 17 yaşında Ankara'da bir fabrikada tornacı olarak işçi yaşamına başladım. Torna makinası başında çalışınken Orhan Veli'nin, Tanpınar'ın, Ahmet Haşim'in, Faruk Nafiz'in, Baudelaire'in, Verlaine'in, Paul Valery'nin kimi şiirleri su gibi belleğimdeydi. 1956. Biriktirebildiğim ilk parayla İstanbul'a gittim. İstanbul'da Sait Faik'in öykü kahramanlarını aradım. Galata Köprüsü üzerinde saatlerce durup İstanbul'u seyrettim. 1957-59. 27 Mayıs'ın ön günlerinde kaldığım Hukuk yurdundan hükümet emriyle topluca çıkarıldık. Şair arkadaşım Kemal Burkay'la tek oda bir gecekonduda odunsuz zorlu bir kış geçirdik. Varlık dergisinde bir iki şiirim yayımlandı. 1960-62. Geceleri ve Cumartesi - Pazar günleri devam ettiğim üç yıl süreli Akşam Tekniker Okulu'nu bitirdim. Askere gittim. Asker kepimin iç kıvrımlarında küçük kağıtlara yazılmış şiirler gezdirirdim. Talimlerde ezberlemek için bulduğum bir yol. Külebi'nin "Hasret"ini, Orhan Veli'nin "Gün olur alır başımı giderim/denizden yeni çıkmış ağların kokusunda" diye başlayan şiirini "yat- kalk"larda ezberledim. J. Prevert'in "Asker kepimi kafese / Kuşu başıma koydum" dizeleriyle başlayan şiirini de... 1962-66. Askerlik dönüşü, ayrıldığım ODTÜ'deki fizik atelyesi teknisyenliği şine başladım. Evlendim. Kızım Tülay doğdu. Antiemperyalist politik bilincimin çiçeklendiği dönemler...ODTÜ'deki teknisyenlik işime son verildi. İşsiz kaldım. 1967. İş aradım. Bilimsel bir kuruluşun açtığı sınavı kazandım. İşe başladım. Oğlum Nazım doğdu. Ulusal kurtuluş Savaşı'na göndermelerde bulunan bir şiir yazdım. Şiir Türk Solu gazetesinin kasım 1967 sayısında yayımlandı. Kovuşturmaya uğradım. Tutuklandım. 1968 Ankara Merkez Cezaevi Koğuş 9'da yattım. 'Voltada Bir Türkü', 'Görüşme Yeri' şiirlerimi yazdım. Mahkemece serbest bırakıldım. Antalya'ya zorunlu göç ettim. Rıfat Ilgaz'dan iyimserlik ve umut aşılayan bir mektup aldım. Sakladım. 1971. Ekmeğimi kazanırken demirden bir şapka giydim. Göğe bakmayı unuttum. 12 Mart'ta uyduruk bir ihbar mektubuyla göz altına alındım. Mahkemece serbest bırakıldım. 1972-78. Uzun yıllar kitaplardan ve şiirden uzak yaşadım. Oğlum Umut doğdu. Geçim kaygıları ve yaşamın küçük telaşlarında boğuldum. Bunaldım bir yerlere kaçmak istedim. Kaçamadım."
Metin Demirtaş'ın bir şiirini birlikte okuyarak yine birlikte yazıyı noktalayalım:
Hazır ol kalbim
Türküsünü söylemeye
Derin yara almış
Bir umudun
(*) İlhan Selçuk (Cumhuriyet, 24 Mart 1995)
KİTAPLARI
|