RİNDLERİN AKŞAMI
 
    Dönülmez akşamın ufkundayız, vakit çok geç;
    Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç.
    Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
    Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
    Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
    Ve arkasından güneş doğmıyan büyük kapıdan
    Geçince başlıycak bitmeyen sükunlu gece.
    Gruba karşı bu son bahçelerde, keyfince,
    Ya şevk içinde harab ol, ya aşk içinde gönül.
    Ya lale açmalıdır göğsümüzde yahut gül.